Bank moet tijdens faillissement betaalde bedragen afdragen aan de curator, ondanks late publicatie in Daily Herald en Landscourant

Het faillissement is pas ruim twee weken na de faillietverklaring gepubliceerd in de Daily Herald en de Landscourant. In de tussentijd heeft de Windward Island Bank tijdens faillissement betalingen verricht, kennelijk naar aanleiding van betalingsopdrachten die tijdens faillissement zijn gegeven. De bank moet een bedrag ter hoogte van de betaalde bedragen afdragen aan de curator.

Oplegging bestuursverbod bij verstek

De rechtbank veroordeelt een bestuurder tot betaling van het boedeltekort en legt een bestuursverbod op voor de duur van vijf jaar.

Geen bescherming voor Sparkasse onder artikel 31 IVO bij na faillissement ontstane verbintenissen

Een schuldenaar opent tijdens zijn faillissement een rekening bij de Duitse bank Sparkasse. De curator vordert betaling van de bedragen die vanaf die rekening naar derden zijn overgemaakt. Sparkasse doet een beroep op artikel 31 IVO, maar het hof oordeelt dat dit artikel niet opgaat, omdat de betalingen niet zijn uitgevoerd ten gunste van de schuldenaar. Daarnaast volgt uit jurisprudentie van het Hof van Justitie dat alleen een beroep kan worden gedaan op artikel 31 IVO als de rechtshandeling naar Nederlands recht kan worden tegengeworpen aan de boedel. Dat is niet het geval, omdat de betalingsopdrachten tijdens faillissement zijn gegeven en artikel 52 lid 1 Fw alleen bescherming biedt voor het nakomen van verbintenissen die voor de faillietverklaring zijn ontstaan. Het hof laat het vonnis van de rechtbank, waarin is geoordeeld dat de bank de overgemaakt bedragen aan de curator moet afdragen, in stand.

CJIB is rechthebbende op het saldo van de kwaliteitsrekening van de deurwaarder

Rechtbank en hof oordeelden dat op grond van artikel 19 Gerechtsdeurwaarderswet het saldo toekomt aan degene ten behoeve van wie is geïncasseerd, in dit geval het CJIB als oorspronkelijke schuldeiser. De Hoge Raad bevestigt dit oordeel en verwerpt het cassatieberoep, omdat het saldo niet tot het vermogen van de deurwaarder of diens opdrachtgever behoort maar uitsluitend aan het CJIB toekomt.

WHOA. Afwijzing verzoek afkoelingsperiode. Geen sprake van WHOA-toestand en rechtmatigheidsonderzoek door curator in het belang van de schuldeisers

De rechtbank wijst het verzoek tot afkondiging van een afkoelingsperiode af, omdat de WHOA-toestand zich hier niet voordoet en een rechtmatigheidsonderzoek door een faillissementscurator meer in het belang van de gezamenlijke schuldeisers is.

WHOA. Geen afkoelingsperiode, onder meer omdat liquiditeitsprognose niet klopt

Een ondernemer die een WHOA-akkoord voorbereidt, verzoekt een afkoelingsperiode van vier maanden en opheffing van een op zijn inkomensstromen gelegd beslag. De rechtbank wijst het verzoek af, omdat onvoldoende is onderbouwd dat het belang van de gezamenlijke schuldeisers met de verzochte afkoelingsperiode is gediend (art. 376 lid 4 Fw).

Grenzen van (on)verantwoord ondernemerschap: kennelijk onbehoorlijk bestuur, vanwege samenstel van onder meer risicovolle beslissingen

De conclusie van A-G Assink laat zien dat bestuurdersaansprakelijkheid op grond van artikel 2:248 BW niet wordt gedragen door één geïsoleerde fout, maar door een samenstel van risicovolle en onverantwoorde beslissingen – zoals een onbegrensde garantie, verhoging van de koopprijs en vervroegde aflossingen – genomen tegen de achtergrond van een zwakke financiële positie. Het centrale criterium blijft of geen redelijk denkend bestuurder onder dezelfde omstandigheden aldus zou hebben gehandeld, waarbij het nemen van nodeloos grote risico’s ten koste van schuldeisers de kern vormt van het verwijt van kennelijk onbehoorlijk bestuur en de causaliteit met het faillissement.

Vernietiging betalingen aan gelieerde onderneming.

Vernietiging betalingen aan gelieerde onderneming op grond van artikel 42 en artikel 47 Fw.

Rechtbank wijst alle vorderingen van curator op (indirect) bestuurder af

De rechtbank Limburg wijst alle vorderingen van de curator af die hij heeft ingesteld tegen de (indirect) bestuurder van twee gefailleerde vennootschappen. De curator vorderde dat de (indirect) bestuurder werd veroordeeld tot het doen van betalingen aan de curator in verband met onttrekkingen, vergoedingen voor roerende zaken, goodwill en subsidie, alsmede aansprakelijk werd gehouden voor het volledige boedeltekort. De rechtbank oordeelt dat de curator zijn vorderingen in het licht van de gemotiveerde verweren op alle onderdelen onvoldoende heeft onderbouwd.

De curator heeft betalingen terecht vernietigd met een beroep op de pauliana. Met wenk

De curator vordert terugbetaling van verrichte betalingen zonder rechtsgrondslag voorafgaand aan faillissement en stelt vordering in op grond van artikel 42 Fw. De rechtbank wijst de vordering toe en overweegt ook dat de onderneming is overgeheveld. Dit leidt echter niet tot een concrete veroordeling van de wederpartij.