Curatoren/SNS en Propertize

Peeters/Gatzen-vordering. Verzoek voorlopig getuigenverhoor afgewezen omdat de curatoren onvoldoende hebben geconcretiseerd welke feiten en omstandigheden met betrekking tot de gang van zaken rond het faillissement zij met het verzoek willen bewijzen. Verzoek in strijd met een doelmatige procesorde.

mr. Wieringa q.q./Griffier Rechtbank Rotterdam

De curator komt in verzet tegen heffing griffierechten voor afzonderlijke verzoeken tot faillietverklaring maten naast verzoek faillietverklaring maatschap. Regel uit HR 6 februari 2015 (Eiser/Bepro B.V.) ook van toepassing op c.v. en maatschap. Nu de griffier de gerechtvaardigde conclusie mocht trekken dat het verzoek ook de maten betrof, impliceert het door de Hoge Raad overwogene dat sprake is van drie afzonderlijke verzoeken die de rechtbank ook afzonderlijk dient te beoordelen.

Het hof komt, na beroep van een werknemer, anders dan de rechtbank tot de conclusie dat sprake is van misbruik van de bevoegdheid om eigen faillissement aan te vragen, nu de aanvraag van het faillissement was ingegeven met het doel zich te ontdoen van twee van de zes oudste werknemers.

De rechtbank oordeelt een overeenkomst van borgtocht, die weliswaar niet uitblinkt in duidelijkheid, als afdwingbaar jegens de borg.

Verzet tegen verstekvonnis van voor faillietverklaring moet na faillietverklaring door de curator, of met procesvolmacht van de curator, worden ingesteld. Verzet is dan ook niet-ontvankelijk, en artikel 6 EVRM niet geschonden omdat desnoods bij R-C geklaagd had kunnen worden over eventueel niet verlenen van een procesvolmacht door de curator.

x/Roeffen q.q.

De voorzieningenrechter heft een door de curator gelegd derdenbeslag onder de bestuurdersaansprakelijkheidsverzekeraar deels op zodat de bestuurder zijn kosten ter verdediging tegen de bestuurdersaansprakelijkheidsclaim kan voldoen.

X/Rabobank

Een borg verweert zich tegen verhaal door Rabobank. De hoofdschuldenaar is al in 2005 failliet verklaard. Is de vordering op de borg tenietgegaan door verjaring van de vordering van de hoofdschuldenaar (art. 7:853 BW)? Dat kan volgens het hof niet het geval zijn ingevolge artikel 2:23c BW, ook al is niet van baten bij de hoofdschuldenaar gebleken.

Ingwersen q.q./ICF

De Hoge Raad beoordeelt het aangaan van een overwaarde-arrangement geen op grond van (een equivalent van) artikel 26 Algemene Bankvoorwaarden verplichte rechtshandeling omdat binnen een overwaardearrangement geen zekerheid door de schuldenaar zelf wordt verstrekt, maar door een ander. Het overwaarde-arrangement staat dan ook in dit geval bloot aan vernietiging op grond van artikel 42 Fw, wat hier uiteindelijk niet slaagt.

DLL/Van Logtenstijn q.q.

De Hoge Raad beantwoordt prejudiciële vragen over het overwaarde-arrangement. Dat arrangement wordt faillissementsbestendig geoordeeld zolang de schuldenaar partij is bij dat arrangement (of de daarvan deel uitmakende borgtocht) en dus een instemmende rechtshandeling heeft verricht. Tevens gaat de Hoge Raad in op het ontstaansmoment van een contractuele regresvordering en de verhouding tussen haar eerdere uitspraken hierover in HR ASR Achmea en HR Bannenberg.

Whermo

De curator van Whermo B.V. stelt tevergeefs de (indirect) bestuurders aansprakelijk op grond van artikel 2:248 BW, artikel 2:9 BW en artikel 6:162 BW. De curator ziet kwaad in de verkoop van bedrijfsactiviteiten door Whermo aan groepsvennootschappen voorafgaand aan faillissement, maar weet de rechtbank daar niet van te overtuigen. Volgens de rechtbank heeft het bestuur zijn taak niet kennelijk onbehoorlijk vervuld en valt het bestuur geen ernstig verwijt te maken.